Het is een plant die de overgang tussen de lentebloeiers en voorjaarsbollen en zomerbloeiers goed opvangt. De plant is niet helemaal probleemloos; er kan meeldauw ontstaan op de bladeren. Door het blad na de eerste bloei in mei/juni af te knippen ontstaat er nieuw, schoon blad. Ook stimuleer je hierdoor de herbloei.
Doordat de stengels aan de slappe kant zijn kan de plant ook wat uit elkaar vallen. Dat geeft een beetje een rommelig gezicht. Dit los je op door de plant tussen stevige andere planten te plaatsen of een steun aan te brengen. In deze tuin staan ze onder een grote magnolia, dus krijgen ze aardig wat schaduw. Het lijkt ze niet te deren.
Ze combineren mooi met akeleien, spoorbloemen (Centranthus), sieruien, kattenkruid (Nepeta) en Lupine. Eigenlijk met alles wat past in een ongedwongen, natuurlijke tuin. Als ze de kans krijgen zaaien ze zich uit en vermeerderen ze zich via worteluitlopers. Maar voor het echte woekerwerk is deze plant toch te bescheiden.
Naast blauw zijn er ook witte (alba), tweekleurige ('Amethyst in Snow') en hele mooie met een diepe auberginekleur ('Jordy').
En niet onbelangrijk: het zijn hele waardevolle planten voor de bijen (honing-, metsel- en groefbijen), hommels en vlinders. Ze leveren nectar en stuifmeel.
