Vroegbloeiers

Wat gebeurt er al veel in de tuin! Zou er echt geen vorst meer komen? Volgens buienradar zit het er de komende twee weken niet in. Daarna kan er nog van alles komen maar dat zal me aan het hart gaan. De natuur denkt dat de lente er aan komt en is gewoon begonnen.

De veel te vroege Anemone Blanda heeft het moeilijk, toch niet blij met dat ene nachtje vorst. Hopelijk wachten de anderen nog even zodat we begin maart weer een heleboel bloempjes zien.

De Kerria japonica is weer de eerste, en vaak ook de laatste met z'n tweede bloei. Echt waar voor je geld, en weinig werk. Een aanrader, als je van geel houdt natuurlijk.

Helleborus is al eerder voorbijgekomen op ons blog, een grote favoriet!

En wat te denken van deze gekke roos die gewoon doorbloeit in de winter? Hij staat bij ons in de straat maar ik wil er graag een in de tuin!

De sneeuwklokjes zijn al oud, ze stonden er al toen ons huis nog een school was. Bijzonder om te bedenken dat al die kinderen die op het plein speelden ze toch lieten staan. Ik vond dat zelf altijd heel moeilijk toen ik klein was. Als vierjarige ben ik samen met mijn beste vriendje over een hekje in een vreemde tuin geklommen om sneeuwklokjes te plukken, en betrapt...

Iris reticulata of dwergiris

Het is nog een maandje te vroeg maar ik verheug me nu al op de Iris reticulata. Deze hele kleine iris bloeit in februari/maart. De bloemen zijn opvallend groot in verhouding met het sprieterige blad dat pas na de bloei echt gaat groeien.

Het bolgewasje schijnt moeilijk terug te komen, maar ik zie ze nu al voor het vierde jaar terugkomen. Het onderste blad, het kroonblad, heeft een bijzondere tekening. Dit honingmerk is een soort landingsbaan voor bijen.

Ook een prachtige kleur heeft de Iris reticulata "Purple Gem' (paars) en de 'Katharina Hodgkin (lila).

Helleborus niger

Al eerder schreven we over de Helleborus. Dat was de Helleborus orientalis, ofwel de oosterse lenteroos. Deze keer komt de Helleborus niger voorbij, de kerstroos.

Al tijden heb ik deze plant in de tuin, maar het wil nooit echt wat worden tussen mij en de Helleborus niger. Ik vind het een beetje een tobber. De bladeren van mijn Helleborus niger hebben vaak zwarte vlekken en de bloemen worden aangevreten. Sterker nog ik heb de Helleboris niger al een tijdje niet meer gezien en dat is een slecht teken voor een wintergroene, overblijvende plant. Misschien komt het door te natte of te zure grond, daar houden ze niet van. Of te weinig humusrijke bladaarde. De kerstroos bloeit in de tuin trouwens nooit met kerst maar in februari/maart.

Toch heb ik het nog niet opgegeven met de kerstroos. Vaak koop ik de Helleborus niger rond deze tijd  in een pot voor binnen op tafel. Het geeft zo'n heerlijk lentegevoel. Na de bloei zet ik ze in de tuin om ze in de meeste gevallen nooit meer terug te vinden.

Een inspirerend 2014

Wij wensen iedereen een zonnig, groen, warm, inspirerend en liefdevol jaar toe!!!

Martine Herman & Marilene Vermeulen
Tuinatelier Herman & Vermeulen

Gewoon sneeuwklokje of Galanthus nivalis

 Nog maar een maandje wachten en dan zijn ze er weer: sneeuwklokjes.

 

Het gewone sneeuwklokje is een bolgewasje maar groeit niet zo goed uit gedroogde bollen. Beter is het om net na de bloei verse sneeuwklokjes bij iemand uit de tuin te scheppen en ze direct uit te planten. Er zijn ook kwekers die de sneeuwklokjes 'in 't groen' verkopen, zoals de Sneeuwklokjeshof Bucaneve of de Hoeve Vertrouwen in Wieringerwerf; hier zijn ze zelfs in de knop te koop zodat ze nog hetzelfde jaar bloeien!

De naam komt uit het Grieks; Gala betekent melk en anthos betekent bloem. Nivalis betekent sneeuw. Sneeuwklokjes worden ook wel stinzen- of stinsenplanten genoemd. Ze zijn ooit meegenomen en hebben zich in het begin vooral in Friesland, Groningen en Drenthe gevestigd, bij landhuizen, borgen, wallen en kerkhoven. Stins betekent steenhuis in het Fries. De stinzenplanten bloeien meestal voordat de bomen en heesters blad krijgen. Ze vermeerderen zichzelf als ze zich 'thuis' voelen, op kleigrond, veel bladeren en oude stenen. 

Net als bij de Helleborus orientalis kleeft er een groot nadeel aan sneeuwklokjes; je krijgt er geen genoeg van. Heb je er een paar; dan wil je er meer, velden vol! Gelukkig zijn er bijeenkomsten voor Galanthofielen. Op 8 en 9 februari 2014 is er in het Arboretum Kalmthout Sneeuwklokjesweekend en in Nederland is er op 9 februari 2014 Sneeuwklokjesgala bij de Zaanse Schans.

Winterbloeiers en bessen.

Op dit moment is mijn eigen tuin koud, nat, modderig en kaal. Gelukkig valt er nog genoeg te beleven in andermans tuinen of in het park, zoals Het Park in Rotterdam ontworpen door vader en zoon Zocher.

Daar bloeit nu de sterk geurende winterbloeier Viburnum bodnantense, ofwel de Sneeuwbal. Er zijn twee (of zelfs drie) cultivars die veel op elkaar lijken. De Viburnum bodnantense ‘Dawn’ bloeit vanaf november tot maart. De bloemen hangen in trosjes bij elkaar aan de kale takken en zeker met sneeuw of ijs op de bloemen is het een wonderbaarlijk gezicht.

Viburnum bodnantense 'Charles Lamont' bloeit wat later, in januari en februari, en de bloemen zijn dieper roze.

Naast winterbloeiers geven ook bessen kleur aan de tuin. Alleen de bessen die niet door vogels worden gegeten blijven over, zoals de bessen van de Gelderse roos (Viburnum opulus). Pas als de pestvogel langs is geweest zijn de bessen verdwenen.

Misschien niet bij iedereen geliefd, maar de sporenkapsels van mos; doosjes met een dekseltje op een steeltje met daarin de sporen van het mos, geven ook kleur aan de tuin.

Het is niet alleen kleurgebruik dat een tuin interessant maakt. Ook contrasten in vorm, tussen kunstmatige aanleg en natuurlijke groeiwijze, zorgen ervoor dat een tuin het hele jaar door blijft boeien.

Winter in de tuin

De temperatuur daalt maar nog steeds lijkt er geen sneeuw en ijs te komen. De kleuren in de tuin zijn herfstig, maar er is nog van alles te zien.

Hier en daar bloeien nog wat doorzetters.

De boom is helemaal kaal... We laten de blaadjes meestal liggen tot de lente, als bescherming, maar door de storm zijn ze niet zo goed verdeeld. Morgen toch nog even aan het werk.

Vorig jaar heb ik een aantal kwetsbare heesters ingepakt. Het doek geeft geen warmte maar beschermt vooral tegen wind en uitdrogen. De tuin zag er wel gek uit met al die 'spookjes'. Het leek wel een beeldentuin.

De knoppen hebben het overleefd. De magnolia en camelia hebben dit voorjaar uitbundig gebloeid. Ik ga het zeker weer doen als er strenge vorst wordt voorspeld, vooral als het langdurig droog is. De Magnolia heeft al grote plannen.

Wij ook! Maar of die plannen doorgaan is altijd weer afwachten.