Rudbeckia of gele zonnehoed

Een zonnige plant die je niet in de steek laat is de Gele zonnehoed of Rudbeckia fulgida. De kleur geel is niet bij iedereen geliefd maar de ongecompliceerde uitstraling van deze plant is onweerstaanbaar.

Het is vooral een hele sterke en betrouwbare plant. De geliefde rode zonnehoed, Echinacea purpurea, wil nog wel eens verdwijnen of wegkwijnen. De ervaring leert dat de Rudbeckia ook sterk genoeg is om een milde aanval van slakken te overleven. De plant is een goede leverancier van nectar en stuifmeel voor bijen, hommels en vlinders.

Deze Zonnehoed uit Noord Amerika wordt gerekend tot de prairieplanten (bloemrijk grasland) maar doet het heel goed op zwaardere gronden zoals klei. Ze doorstaan ook moeiteloos wat vochtere omstandigheden.

De Rudbeckia combineert prachtig met andere nazomerbloeiers als Persicaria (duizendknoop), Agastache (dropplant), Helenium (zonnekruid) of een flinke bos Verbena (ijzerhard) en siergrassen.  Zolang je de uitgebloeide bloemen wegknipt blijft de plant tot in laat oktober doorbloeien. De laatste uitgebloeide bloemen geven een mooi wintersilhouet aan de tuin, dus beter niet te vroeg terugknippen.

Scharlei in de educatieve tuin Geelkruid

Vorige zomer vertelde een tuinkennis dat ze helemaal blij was met haar Scharlei. Ik dacht dat ik die kende, maar ik bleek me te vergissen. Toen ze me uitlegde hoe groot de Scharlei werd, kon ik hem niet plaatsen. Maar toen ik dit jaar een paar Scharleien tijdens de verborgen tuinendagen tegenkwam, begreep ik haar enthousiasme. Als Salvialiefhebber is dit wel een hele bijzondere! 

Ik kwam de planten tegen bij de educatieve tuin Geelkruid in Ommoord die als buurttuin en schooltuin fungeert. Helaas waren alle stekjes al verkocht maar kreeg ik toch nog een miniplantje mee. Wat een bijzondere tuin! Hieronder de pluktuin met de mooiste papavers.

Terug naar de Salvia sclarea: de geurende muskaatsalie of scharlei. Deze plant is een tweejarige die wel 1 meter hoog kan worden en zich eenvoudig uitzaait. Mijn voornemen is dan ook om er wat stekjes van te gaan halen in augustus, op advies van de medewerker van de tuin. 

De witte vond ik ook heel mooi!

Je kunt Scharlei in juni-juli zaaien. Hij groeit in het eerste jaar een rozet van bladeren en gaat het tweede jaar bloeien. De bloemen en het blad worden gebruikt voor verschillende doeleinden, als smaakmaker in wijnen en bieren, als geneeskrachtig kruid, thee, of door de sla (de bloemen!) 

Hieronder nog een paar beauty's uit de educatieve tuin.

Tuinbezoek | Le jardin de Berchigranges

In de zomermaanden kun je op veel plekken bijzondere tuinen en kwekerijen bezoeken. Ook in de vakantie kom je soms de meest prachtige bezoekerstuinen tegen. Tijdens een vakantie in de Franse Vogezen kwam ik op het spoor van de tuin Le jardin de Berchigranges.

De tuin van Monique en Thierry Dronet is een heerlijke plek om doorheen te dwalen.
De tuin heeft verschillende thema's. De omsloten tuin Jardin des dames bestaat bijvoorbeeld uit vele geurende planten; het ruikt er naar anijs, mint en zelfs naar chocolade. 

Mooi detail is het kleureffect van de berberishaag (zuurbes).

 

Ook de moestuin is prachtig aangelegd met een slingerend pad en veel afwisseling van kleur en hoogteverschillen.

Bij ieder tuinbezoek doe je weer nieuwe ideeën op, bijvoorbeeld een slinger van houtstronken met varens en klimop. Op deze foto is dit onderdeel net weer opnieuw aangelegd

 

Een eenmalig bezoek aan een tuin geeft natuurlijk maar een heel beperkt beeld. Juist de afwisseling van de seizoenen maakt een tuin bijzonder. Op hun Facebook pagina laten ze regelmatig mooie actuele foto's zien.

Naast perfect onderhouden borders heeft de tuin ook wildere stukken, met eenvoudige en natuurlijke beplanting, waterpartijen en bloemrijke graslanden. Vooral deze stukken zijn heel sprookjesachtig.

Lupine

Even was er een dipje voelbaar in de tuin: de akeleien waren uitgebloeid, de uienbollen (Allium) waren niet opgekomen en de rozen en het Zeeuws knoopje (Astrantia) moesten nog komen.

Gelukkig stonden er bij de plaatselijke bloemenwinkel een paar Lupineplanten te koop. In een kleur waarvan je tandglazuur gaat barsten.

Tussen de uitgebloeide akelei en het kattenkruid (Nepeta) staat de Lupine wonderschoon. Bij sommige mensen zaait de Lupine zich uit als onkruid en in sommige tuinen zie je de planten nooit meer terug.

Mocht de Lupine volgend jaar niet terugkomen, dan schaf ik weer nieuwe exemplaren aan, ik zou ze niet willen missen. Lees meer over Lupine in deze blogpost.

Boompioen

Dit is de grootste bloem die ik ooit in mijn tuin heb gehad! (misschien op de zonnebloemen na) Het is geen gewone pioenroos maar een boompioen, Paeonia suffruticosa. Ik las op de site van botanico shop (http://www.botanici-shop.nl/c-2128215/boompioenen/) dat de meeste boompioenen geënt zijn op de wortel van een normale pioenroos en dat ze daarom maar een paar jaar leven. Dat zou jammer zijn, want ik ben helemaal onder de indruk van dit wonder. We hebben hem vorig jaar geplant, keuze van Steven die er wel wat geld voor over had. Wat een pech dat de knop (ook toen had de plant maar één knop) er afviel vanwege een misplaatste voetbal. Huilen... Maar dit jaar is het goed gegaan.

Eigenlijk had ik er een hard hoofd in omdat de knop al veel beloofde en ik verwachtte dat het net zo'n uitslover zou worden als deze roze. Overweldigend suikerzoet en niet mijn smaak. (Geplant door een van mijn buren in onze gezamenlijke tuin)

Ik hou meer van eenvoudige pioenrozen, zoals deze rode enkelvoudige bloem. 

Dus wat zou het worden? Het kaartje waren we kwijt geraakt. De knop en het rode blad waren mooi!

Toen we zondag na de vakantie thuis kwamen, waren we gelukkig niet te laat om deze prachtige bloem te zien. Moeilijk om op de foto te laten zien hoe groot, zodat ik er een fluitekruidje bij heb gedaan ter vergelijking. Volgend jaar hopelijk een heleboel van deze bloemen!

Als laatste nog een foto die ik op internet vond van een zwarte pioen. (Paeonia sufruticosa black gothic) Prachtig. 

Kinderen in de moestuin

GASTBLOG VAN DORIEN (13 JAAR)

Zie je dat kleine kind daar op de foto? Dat ben ik, Dorien. Nu ben ik 13 jaar, maar op die foto ben ik 2 jaar. Je ziet mij op de volkstuin van mijn ouders in Rotterdam. Ik sta in de moestuin de aardbeien te kweken met mijn blauwe gieter.

 

Op de foto hieronder zie je mij als 4 jarige. Ik ben geëvolueerd in een kleuter met klompen en een tuinbroek. En weer zie je me staan gieteren in de moestuin.

 

Wow, het moestuinbakken-tijdperk. Radijsjes in een bakje, klaar om op te eten. Zoals je ziet is het veel overzichtelijker en is de aarde bruikbaarder voor groente en fruit. Ik ben hier 10 jaar. En ik heb sokken in mijn sandalen en een hartjes sticker op mijn hoofd. ˚_˚

 

2016. Dat was de meivakantie. Nog steeds de zelfde bakken en nog steeds hetzelfde meisje. Alleen dan nu 13 jaar. Wat wel nieuw is, zijn de rozenbogen. Het zijn metalen bogen waar in korte tijd de witte framboos overheen zal groeien. Ook bonen en "sweet peas". Dit belooft een goed en vrolijk jaar te worden. :D 

Misschien heb je ook interesse in het aanleggen van een voedselbos of eetbare bostuin. Kijk dan eens op ons vernieuwde blog.

Lenteborder

Voor deze tuin maakten we eind 2012 een beplantingsplan. De verschillende borders kregen een seizoensthema, zodat ieder deel van de tuin op een bepaald moment de aandacht trekt.

Lenteborder

Op dit moment is het de beurt aan de lenteborder. Tussen de buien door was het gelukkig even droog om wat foto's te schieten. Rondom de magnolia staan Spaanse boshyacinten, Helleborus en felgekleurde tulpen.

Het lelietje-van-dalen of meiklokje (Convallaria majalis) bedekt een groot deel van de grond.

De Fritillaria persica en  Ivory Bells geven hoogte en passen goed bij de boshyancinten.

De laatste Helleborussen verdwijnen tussen de boshyancinten.