Krokus

Het gaat beginnen: de lente. De sneeuwklokjes bloeien, de Helleborus komt omhoog en de eerste krokussen staan in bloei. 

Geel, wit en paars
Krokussen zijn nogal makkelijk: je stopt ze in de herfst in de grond of onder de grasmat en daarna komen ze ieder jaar terug. Ze worden vaak in gemengde pakketten verkocht (Crocus vernus): met gele, paarse en witte door elkaar en met streepjes. Deze krokussen hebben nogal grote bloemen en een nadeel daarvan is dat ze na een stevige regenbui plat op de grond liggen en niet meer overeind komen. 

Kleine driekleurige krokus

De boerenkrokus (Crocus tommasianus) is kleiner, subtieler en daardoor natuurlijker. Helemaal niet natuurlijk ogend, maar wel heel mooi is de Crocus sieberi Tricolor. Deze krokus is vooral bijzonder als de bloem nog gesloten is, dan zie je de kleurtekening het best. Uit ieder bolletje ontwikkelen zich meerdere krokussen. De knoppen verschijnen nog voordat het blad zich laat zien. Deze driekleurige krokus kreeg zelfs een award van de Royal Horticultural Society, de RHS.

Muizen eten krokussen

Krokussen groeien in iedere grondsoort en hebben weinig last van plagen en ziektes. Als de krokussen die je van de herfst hebt gepoot niet opkomen, dan zijn ze waarschijnlijk door de muizen opgegeten.

De mooiste krokus

De krokus (Crocus) is mooi, makkelijk, goedkoop, bestendig tegen ziektes en je hebt er geen werk aan. Kortom ideaal. Als je de tijd neemt om verschillende soorten uit te zoeken, kun je van september tot april bloeiende krokussen hebben in je tuin. Je hebt krokussen die in het vroege voorjaar bloeien, herfstbloeiende krokussen en zelfs winterbloeiende soorten; de 'kerstkrokus' zoals de Crocus laevigatus 'Fontenayi'.

Het cliché beeld van krokussen is de combinatie van knalgele, witte en paarse krokussen door elkaar. Deze niet al te subtiele kleurencombinatie bestaat uit de grootbloemige, bonte krokus (Crocus vernus) en de gele krokus (Crocus flavus). Persoonlijk ben ik niet zo'n fan van de bolle, wat plompe grootbloemige krokus. De bloem is naar mijn smaak iets té groot; na een regenbuitje liggen de meeste al om en ze zijn vaak niet sterk genoeg om zichzelf weer op te richten.

Mooier vind ik de boerenkrokus (Crocus tommasinianus). Zodra de zon gaat schijnen gaat deze krokus helemaal openstaan en 's avonds sluit ze zich weer. Meestal zijn ze lila of lavendelkleurig met een wit hart op een witte steel. De hele smalle blaadjes hebben een wit streepje. De boerenkrokus komt ieder jaar trouw terug en met steeds meer. Na een jaar of vier kun je de pollen uitgraven, delen en verder uit elkaar planten, zo krijg je echt prachtige velden.

Maar de allermooiste krokus vind ik de Crocus sieberi 'Tricolor'.

Krokussen houden er niet van om langdurig in natte grond te staan, maar verder stellen ze weinig eisen aan de grond. Komen de krokussen toch niet terug? Vaak ligt het dan aan vraat of rot.