Evelien Voogd, tuinarchitect in Oegstgeest

Naar aanleiding van een artikel over ons tuinatelier in de Groei & Bloei twee jaar geleden kregen we een bijzondere email van Evelien Voogd, tuinarchitect in Oegstgeest en moeder van onze buurvrouw Wendelien. Ze vertelde over haar leven als tuinarchitect en nodigde ons uit om haar tuin te bezoeken. Helaas kwam dat er niet meteen van, maar het plan bleef in het achterhoofd zitten. De aanleiding om nu wel een afspraak te maken was de lezing die ze gaf bij Stek, over het boek dat ze heeft geschreven; 'Een kleine buitenwereld.' Het boek gaat over haar bijzondere huis en tuin in Oegstgeest, een ruim 200 jaar oude boerderij in het bos van Rhijngeest. Maar ondertussen vertelt Evelien in haar boek veel over planten, over tuinen die ze als tuinarchitect heeft aangelegd, over haar familie die meehelpt in de tuin en dieren die ze in haar tuin tegenkomt. Je hebt het gevoel dat je haar al kent voor je in de tuin bent geweest.

Toch is de tuin heel anders dan ik verwachtte, na het lezen van het boek. Dat komt omdat je al plaatjes vormt in je hoofd bij het lezen, maar de werkelijkheid is natuurlijk vele malen mooier! De sierlijke herfsttuin ligt er opgeruimd bij, zaterdag komen de gasten van de open Monumentendag kijken. Mocht je in de buurt zijn, het huis ligt niet ver van kasteel Endegeest op de Rhijngeesterstraatweg 3.

Op deze foto zie je een stukje van de monumentale muur die de achtergrond vormt van haar zonnetuin, een kleurig deel met wat Evelien haar 'zuiderlijke planten' noemt. Ze zegt er gelijk bij dat het meer om de sfeer gaat, maar ik begrijp meteen wat ze bedoelt, veel Salvia, Rudbeckia, Monarda, siergras, een bijzondere klein blijvende kastanje.

Deze enorm grote roodbloeiende Salvia is hoger dan de stokrozen. 

Herfstborders: Bij kleurencombinaties als deze ga je ook als zomerliefhebber houden van de herfst. Martine is wel dahlialiefhebber, maar ik ben er nooit aan begonnen. Te lui om ze er steeds weer uit en in te doen... Maar ik zie elke keer zulke mooie exemplaren dat ik het toch wel jammer vind. Evelien vertelde dat ze de dahlia's gewoon laat staan, en dat ze gelukkig wel terugkomen. Misschien moet ik het dan toch eens proberen.

Mooie combinaties komen we tegen, ogenschijnlijk per ongeluk zo gegroeid, maar door Evelien vast en zeker zo bedoeld. Hier Euphorbia door de indigostruik groeiend en als ik het goed heb een Scabiosa ochroleuca daarnaast.

De tuin bestaat eigenlijk uit verschillende tuinen, die helemaal rond het huis en om het huis van de buren lopen. Daardoor overzie je de tuin niet in een keer en word je steeds verrast. Verschillende sferen en kamers met borders in kleur, een kleine boomgaard met appelbomen, een groentetuin die door Jan, Eveliens echtgenoot wordt onderhouden en veel hagen die door de kleinzonen worden gesnoeid. Want dat het een enorm werk is kun je raden.

Evelien vertelt dat ze op haar leeftijd niet meer alles zelf kan doen, maar dat ze het toch niet kan laten steeds planten te blijven kopen bij de vele kwekers en tuinmarkten die ze graag bezoekt. Ze zit vol verhalen over planten en tuinen waardoor de middag om vloog en we veel te laat thuis kwamen. In de lente hoop ik nogmaals te gaan, want dan is de tuin weer helemaal anders. 

Weer mooie nieuwe planten leren kennen zoals de Clethra alnifolia, een beeldschoon boompje dat ook nog mooi wit of roze bloeit in de zomer. En zaden meegekregen van de Strobilanthes atropurpurea waar ik vorige blog al over schreef.

Veel plezier als je gaat kijken! 

English gardens, Wakehurst place

Nu het koud is hier en het tuinwerk zich beperkt tot kleine taakjes, vind ik het heerlijk om tuinfoto's te kijken van de lente en de zomer. Toen geen tijd gehad om ze te sorteren, maar nu een fijne afleiding van de grijze luchten. Deze zomer heb ik enorm veel foto's gemaakt in Engeland, waar ik gelukkig mijn gezin wist mee te slepen naar een prachtige tuin, Wakehurst place, niet ver van onze (volgens dochters veel te primitieve) camping. Voor hen een uitje met wifi, schone wc's en een lekkere tosti, voor mij hemels, want eindeloos veel tuin, teveel voor een dag.

Wakehurst place is onderdeel van Kew gardens en ligt ten zuiden van London, in Sussex. De botanische tuin is enorm, er zijn prachtige waterpartijen, bos met een Himalaya-helling, grote grasvelden met doorkijkjes naar het landhuis en de Millenium seed bank. Bij het landhuis was een ommuurde tuin vol in bloei, het was juli en erg warm.

 Ik werd enorm vrolijk van de Lathyrus die hier als torentjes in de border waren geplaatst. 

Deze mensen komen hier vast vaker, zo rustig zitten terwijl je nog zoveel kunt wandelen en zien.

Hoewel zoals altijd in Engelse tuinen alles tot in de details verzorgd was, waren er naast de gladde grasvelden ook wilde weitjes, siergrassen, romantische borders en slordige oevers. Meer mijn liefde, dat weelderige kleurige eindeloze groen met roze en oranje bloemen.

Jongste dochter is met ons meegelopen, ze houdt wel van een wandeling. De oudste wilde wat lezen maar is uiteindelijk toch gaan wandelen. Ze is veel verder gekomen dan wij. Niet afgeleid door het eindeloos fotograferen van weer een mooi plantje. Zoals hieronder: 

Sedum telephium 'purple emperor' en Allium cernuum (Amerikaanse look)

 En hier de primitieve camping, in de zin van gewoon een heel mooi en enorm groot grasveld op een heuvel in het bos met een aantal portable wc hokjes en verder niets. Geen wifi, geen douche, geen receptie, geen nummers of wasruimte. Maar wel enorm veel ruimte (rondje lopen om de camping was drie kwartier) en een eigenaar die elke dag hout komt langs brengen voor de vuurtjes.
Ooit herinneren ze alleen die 33 vuurtjes.